Şimdi sen varsın, bir de ben. Terk edip gitmeyeceğim seni... Yalnızlığımı gürültüsüyle derinleştiren şehir… Sen bağırdıkça ben susup küçüleceğim. İçinde bir nokta mıyım diğerleri gibi? Sana ne söylenebilir ki şimdiye kadar söylenmişlerden farklı? O halde susup izlemeli seni, dışarı çıkmadan, kalabalığına karışmadan ama orada olduğunu, adımımı atsam sıkışıp kaldığım dört duvarımdan, beni soğuk bir “merhaba”yla içine alacağını, belki de yutup yok edeceğini bilerek.
2 yorum:
istanbul'a yazılmış bir çok şiir kadar güzel, istanbul içinde kendini daha ne kadar güzel tanımlayabilirdin ki?
aslında hem o kadar küçüğüm hem de değilim. benimki daha çok reddediş.
Yorum Gönder