
Bazen kendimi bir hayvanın yerine koyuyorum. Çabucak ölürdüm bir karınca olsaydım. İnsanların şekerlerinin, ekmeklerinin içine girip, tezgahlarında dolaşır, bir yerlerini ısırıp kaşındırırdım onları. Büyük ihtimalle kısa süre sonra ya biri üstüme basardı ya da beni öldürmek için muhtelif yerlere koydukları ilaçların tadına bakardım! Bir karınca gibi yaşayacağım, biri beni öldürmeli. Tuz döktüklerinde diğer karıncalardan da uzak, güvenli yuvama kaçacağım. Bütün kış çıkmayacağım ortaya, kimse göremeyecek beni. Karanlıkta sessizliği dinleyeceğim, gözlerim hep kapalı olacak, kapakları açık olsa da…
2 yorum:
Bu posta (izninle) Slayer yaraşır:
Cascaded darkness
Walls close in on me.
Nailed shut but my eyes still see.
Severe anguish as my body evolves.
The pain of life after death it resolves.
izin senin... olmuş...
Yorum Gönder