Yalan söyleyen insanlar nasıl uyuyorlar merak ediyorum. Kandırdıkları kişinin yüzüne bir daha nasıl bakabiliyorlar, daha da ötesi kanatsız melek tavırlarıyla ortalıkta ellerini kollarını sallayıp dolaşabiliyorlar? Bir insanı aptal yerine koymak nasıl olur da bunu yapanın egosunu şişirebilir? Hala çok safım belki de ama herhangi bir insanın nasıl olup da bu kadar kötü kalpli olup bunun farkında bile olmayabileceğini aklım almıyor. Nefretin ağırlığını taşımak istemiyor olsam hiç de zor olmazdı insanların çoğundan nefret etmek. Ama daha iyi bir seçenek var: yoklarmış, hiç olmamışlar gibi davranmak. Bir insandan nefret etmek de ona verilen değeri ifade eder. Bazıları hiçbir şekilde, hiçbir duygu uyandırmayı hak etmiyor benim dünyamda.
MAVİ SÜVARİ ALMANAĞI
-
MAVİ SÜVARİ ALMANAĞI
Büyük bir çağ başlıyor, başladı bile: Düşünsel “uyanış”, “kaybolmuş
denge”nin yeniden kazanılması yönündeki eğilim, düşünsel filizl...
17 yıl önce

2 yorum:
Yorum Gönder