8 Ağustos 2008 Cuma

Çoğu zaman yaşananlar, yaşandıkları an anlamsız geliyor, belki de acı veriyor. Ama geriye dönüp baktığın her an hepsinin bir daha neyi yapmayacağını öğrettiğini görüyorsun. Söylendiği gibi yanımıza kar kalıyor biriktirdiklerimiz. Bu, daha önce söylenmemiş bir şey değil. Ne var ki, cevabını bildiğim bir soru takılıp kalıyor aklıma: Nereye kadar? Elbette ölene kadar. O kadar çok şeyi tecrübe etmiş, ediyor olmak gerçekten de işe yarıyor mu? Aynı hatayı bir daha yapmıyor muyuz yani? Bin defa daha yapıyoruz. O halde yaşanan her şey uçup gidiyor, kar falan kalmıyor kimsenin yanına.

Hiç yorum yok: