İstediğiniz kadar konuşun, sizi duymam ben. Hem duysam da karşılık veremem. Ya duyup da susmak zorunda olsaydım? Duymamak güzel galiba. Duyacaklarımı tahmin edebiliyorum. Ben zaten yalanlarınıza doymuştum duyma yetimi kaybetmeden çok önce. Özlediğim sesler var evet, ama bazen düşünüyorum da onları duyduğum zamanlar bir şeyler daha mı güzeldi diye, gariptir cevaplayamıyorum bunu. Ne değişiyordu bilmiyorum. Bazen çok yalnız olduğumda belki iyi geliyordu ama bu da çok önemli değil. Böyle duymaz konuşmazken kimse gelip saatlerce bir şeyler anlatmıyor size, soru sormuyor cevap beklemiyor. Hayattan başka ne istenir ki? Görmemek? Onu da ben kendim yaptım, huzurumu bozan tek şeyin hala görüyor olmak olduğunu fark edince bir gece, bir cesaret oyuverdim gözlerimi. Artık merak edecek hiç bir şeyim kalmadı, tamamen kendimleyim. Sıkılmıyor değilim, her zaman eğlenceli olmuyorum sonuçta. Ama beni üzen de, güldüren de, ağlatan da benim yine. Belki biraz sizlerden öğrendiklerimi uyguluyorumdur yine de kendime. O kadar alışmadım belki yalnızlığa, kimsesizliğe. Belki de hayat en çok bunu öğretmişti bana. Benim aklımda o kadar çok melodi, öyle güzel sözler var ki! Kimsenin kirletemediği, bir şeyler ekleyemediği. Merak etmeyin unutmuyorum güzel şeyleri. Yalnızca onları saklıyorum kendime zaten. Geri kalan her şeyi bir çırpıda unuttum ve affettim hepinizi. Siz de beni affeder misiniz? Affetmezseniz de siz bilirsiniz. Ben öyle varsayıyorum. Karanlık o kadar kötü değil, korkmayın. Sessizlik hiç duymadığınız kadar güzel şeyler söylüyor. Ama yine de affedin böyle ani gittiğim için. Eminim beni anlar, hak verirsiniz. Eminim yerimde olmak istersiniz. Öyle dingin ki içim şimdi. Öbür türlü asla sahip olamayacağım şeylerim var benim. Hayır, anlatamam, tarif edecek kelimelerimiz yok henüz. Muhtemelen olmayacak da. Bir gün uydurmayı başarırsam söz anlatacağım size. Tutun ki uyduramadım, yalan söylerim. Siz de inanırsınız, inanırsınız bana değil mi? Söz, canınızı acıtmaz yalanlarım. Baştan söylerim, bunlar masal, fazla kaptırmayın kendinizi derim. Bana da inanırsınız değil mi, siz yalanlara, masallara alışkınsınız ne de olsa. Ama ben unuttum öğrenmeyi, beceremedim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder