Benim yazılarımda hep bir eksiklik, mantık hatası var. Çünkü sıkılıyorum. Tam bir şeye başlamışken daha bitirmeden, ne söyleyeceğimin kendim için bir anlamı kalmıyor. Ben de abuk subuk bitiriyorum öyle olunca. O yüzden hep eksik kalıyor hayatım gibi. Hep sıkılıp yarım bırakıyorum, öyle saçma sapan çekip gidiyorum. Başlamanın hiç anlamı kalmıyor böyle olunca. Statik kalmak lazım belki de.
2 yorum:
akan nehir değildir önemli olan...
avuçlayıp dudaklarımıza götürdüğümüz sudur bizi yaşatan.
hepsini içemeyiz.
debinin kaçta kaçıdır acaba bir avıç su...
belki de öyle ama bazen yoruluyor insan bu kadar sıkılmaktan, gidip gidip bir arpa boyu yol alamadığını ve tek sebebin yine kendinde olduğunu görmekten... hayatı bir yere götürmekten çoktan geçtim, bari uydurduğum hikayeleri bitirebilsem layığıyla:)
Yorum Gönder